|
Sevgili Anneciğim
Her Şey İçin Teşekkür Ederim
Olduğum ya da olmayı umduğum her şeyi melek anneme borçluyum. |
|
|
Abraham Lıncoln
Anneciğim, geçen gün saçlarımı tarıyordum; bu benim durup
düşünmeme neden oldu:
Bu kadar önemli bir ilişkiyi anımsatma aracı oldu.
Ama gene de, bu ilişki bana nasıl ben olduğumu anımsattı!
Kendimin bir zamanlar ne kadar da minicik, savunmasız ve
tümüyle bir başkasına bağımlı olduğumu düşünmek bu günkü
halime bakınca oldukça zor; ama gerçek.
İlgisine bağımlı olduğum tek insan sendin sevgili anneciğim.
Bana ilk uğur böceğimi, yağan ilk yağmuru ve karı sen gösterdin.
İlk adımlarımı atarken yanımdaydın. (İşten gelmiş beni odada
yere oturtmuş mutfağa gitmiştin, arkandan kalkıp mutfağa
gelmiştim, sen hiç panik yapmadan sevgiyle beni kucaklamıştın.)
İlk güldüğümde, ilk dişimi çıkardığımda ve ilk kelimelerimi
söylemeye çalışırken sen yanımdaydın. (Ben ilk dede demiştim
çoğu çocuk gibi, çünkü kolay)
Sana benzediğim söylendiğinde büyük bir gurur duyuyorum.
Aslında bu sana şaşırtıcı gelmez. Ben daima senin bir parçanım,
çünkü beni sen yarattın.
Yüzümü binlerce öpücüklerinle biçimlendirdin.
Bana, dünyamız ve benim oradaki yerim ile ilgili bütün önemli
şeyleri öğrettin. Her şeyi seni izleyerek ve dinleyerek öğrendim.
Seni bu kadar özel yapan değerlerin tümünü benimle paylaştın.
Yumuşaklık, bağışlayıcılık, dürüstlük ve sabır.
En berbat günlerin bile güzel taraflarını görmemi sağladın.
Bunu bir de leziz üzümlü keklerinle tadlandırdın.
Yani anneciğim, senin karakterim üzerine kurulu bir temel
olduğunu söylemek istiyorum. Bunun için sana binlerce
teşekkür ediyorum.
Kendimi her zaman rahat, güvenli ve sevgi dolu hissetmemi
sağladığın için (ayaklarım üşüdüğünde seninkilerinde üşüyor
olmasına rağmen benim ayaklarımı ısıttığın için)
Büyüyüp hedeflerimi gerçekleştirmem için ihtiyaç duyduğum her
şeyi verdiğin için
Beni "annesinin birtanesi" diye çağırdığın için çok teşekkür ederim.
Ne zaman ihtiyacım olsa benim özel şoförüm plduğun için
Yıllarca beni ellerinle yaptığın nefis yemeklerle beslediğin için
ve ilkokulda yemek çantama esirgemeden bolca koyduğun
sevgi için sana çok teşekkür ederim.
3-4 yaşlarımda iken en değerli eşyalarını çılgın gibi karıştırdığım,
kremlerin, parfümlerin birbirine girmesine rağmen bana
kızmadan anlattığın için
Aslında buna hakkın varken "sana şöyle yapmanı, böyle
yapmamanı söyledim" demediğin için çok teşekkür ederim.
Her başım sıkıştığında, geceleri korktuğumda, konser
zamanları heyecandan uyuyamadığımda, sınav stresine
girdiğimde yanımda olup benimle bütün duygularımı paylaşıp
beni sakinleştirdiğin için çok ama çok teşekkür ederim.
Kendimi iyi hissetmem için ne söylemen gerektiğini ve
ne söylememen gerktiğini bildin
Bunlara ek olarak sevgi dolu sıcacık kucakladın, kırık
oyuncaklarımı ve kırık kalbimi her zaman tamir ettin.
Çok teşekkür ederim anneciğim.
İçimdeki güzelliği tanımamı ve dimdik ayakta durmayı
öğrettiğin için teşekkür ederim anneciğim.
Sen bana inandın ve bana kendime inanmayı öğrettin,
Daima yanımda olduğunu ve hedeflerime ulaşabilmem
için beni yüreklendirdiğini bilmemin benim için ne kadar
çok önemi olduğunu anlatamam.
Bu dünyadaki bütün zorluklara meydan okuyacak kendine
güven duygusunu kazandırdın.
Fakat Anneciğim, ilişkimizin harika olsada, zaman zaman
çatışmalarımızın oladığını iddia edemem.
(-Dışarı çıkıyorum!
-Kaç saat kalacaksın?
-Bilmiyorum!
1 saat sonra gel! Yemek saati geliyor, bekletme.)
Bunların pek azının benim için iyi sonuçlandığını biliyorum.
Üzerinde düşündüğümde "Üzgünüm" demesi gerekenin
ben olduğumu biliyorum.
Yani her zaman sana neşe ve kahkaha vermedim, seni
üzdüğüm zamanlar, benim için endişelenmene neden
olduğum zamanlar. neden olduğum bütün uykusuz
geceler için özür dilerim. Çok üzgünüm.
En güzel elbiselerimi giydirdiğinde bir saate kalmadan
üstümü kirlettiğim, türlü yaramazlıklar ile sana zorluk
çıkardığım için özür dilerim.
Kendine yeterince zaman ayırmana izin vermediğim için
üzgünüm Anneciğim.Şu an benim için ne kadar çok
fedakarlık yaptığını anlayabiliyorum. Üstelik karşılıksız.
Ne zaman dinlenmek için otursan türlü isteklerde
bulunduğumu biliyorum.
-Anneeeeeeee acıktım!
-Anneeeeeeee sıkıldım!
-Anneeeeeeee oyuncağımı bulamıyorum! (Bunu hala yapıyorum
çorabımı bulamıyorum, falanca tişörtümü bulamıyorum gibi)
Doğrusu sen olmasaydın kaybolurdum Anneciğim. Keşke sana olan
borçlarımı ödemek için birden fazla hayatım olsaydı.
Bana sevgi ve mucizelerle dolu bir dünya olduğunu gösterdin.
Beni dopdolu ve ödüllendirici bir yaşam yoluna soktun ve
beni hayal edebileceğimden daha mutlu yaptın.
Bütün dünyanın bilmesini isterim ki:
BENİM ANNEM DÜNYANIN
EN İYİ ANNESİDİR.
TEŞEKKÜR EDERİM ANNECİĞİM
SANA HER ŞEY
İÇİN TEŞEKKÜR EDERİM.
Yukarıdaki yazı kızımın bana geçen yıl verdiği anneler günü
hediyesi. Hayatımda aldığım ve alacağım en güzel hediye.
Her gece okumadan uyumam ve yanımdan hiç ayırmam.
Sizlerle paylaşmak istedim.
Bütün arkadaşların anneler günü kutlu olsun.